قبله مسأله 1 - در نمازهاى واجب رو به قبله بودن واجب است در صورت امكان ، و همچنين در نمازهاى مستحب اگر روى زمين و در حال استقرار باشد ، اما اگر در حال راه رفتن يا سواره بودن باشد رو به قبله بودن لازم نيست در نمازهاى مستحب . مسأله 2 - بر نمازگزار لازم است كه طرف قبله را بداند يا دو نفر عادل بگويند كه اين طرف رو به قبله است ؛ در صورتى كه گفتهء آنها از نشانه‌هاى حسى باشد . مسأله 3 - براى كسى كه طرف قبله را نداند واجب است براى پيدا كردن طرف قبله به قدر قدرت كوشش كند و به مظنه عمل نمايد . مسأله 4 - اگر طرف قبله را نداند و ظن به طرف معيّنى هم پيدا نكند ، واجب است به چهار طرف نماز بخواند ، و اگر وقت كافى نباشد به هرچند طرفى كه وقت باشد بخواند . مسأله 5 - اگر مىداند كه در يك طرف قبله نيست ، واجب است رو به سه طرف ديگر بخواند . مسأله 6 - بر قبلهء شهر مسلمانان مىتوان اعتماد كرد و به همان طرف كه اهل شهر نماز مىخوانند و محراب‌هاى مساجدشان را بنا كرده‌اند و قبرهاى مردگان را قرار داده‌اند مىتوان نماز خواند ، مگر آن كه بدانيم كه اين محراب‌ها يا قبرها را اشتباهاً رو به اين طرف ساخته‌اند . مسأله 7 - اگر به طرفى كه يقين داشته قبله است نماز خواند و بعد معلوم شد قبله نبوده و قبله از بين طرف راست يا چپ او بيرون نبوده ، نماز او صحيح است . مسأله 8 - اگر معلوم شد كه نماز او رو به قبله نبوده و قبله از بين راست يا چپ او بيرون بوده يا پشت سر قرار داشته است ، اگر در بين نماز باشد ، وقت هم هست ، نماز را قطع مىكند و از اول رو به قبله مىخواند .